Sennik asyryjski

Mieszkańcy tego starożytnego państwa semickiego, leżącego w północnej części Mezopotamii wierzyli, że sen należy traktować jako zły omen, a więc przepowiednię ostrzegającą przed tym, co może wydarzyć się w przyszłości. Legenda głosi, że asyryjski sennik został spisany na glinianych tablicach. Prawdopodobnie powstał jeszcze za czasów panowania króla Asurbanipala.

fot. flickr.com/astique/CC

Niektóre sny były interpretowane wyjątkowo pesymistycznie. Uważano na przykład, że jeśli ktoś zobaczy we śnie, że wzbija się w powietrze, z pewnością straci cały swój dobytek i zostanie bankrutem.

Sennik babiloński

W starożytnej Mezopotamii Babilończycy dzielili sny na dwie grupy. Pierwsza z nich miała być zesłana przez bogów i stanowić dobre przepowiedni. Druga to, ich zdaniem, sprawka złych demonów i dotyczyła przepowiedni symbolizujących jakąś tragedię. Przed ich ziszczeniem mogła ludzi obronić jedynie Mamu, bogini snów.

Sennik egipski

W starożytnym Egipcie tłumaczeniem snów zajmowali się specjalnie do tego przygotowani kapłani. Dodatkowo, zadaniem mistrzów wiedzy sekretnej, bo tak ich nazywano, było strzeżenie papirusów z tajemnymi zapiskami. Prawdopodobnie, znajdowały się w nich informacje na temat symboli snów, a nawet bogów, które mogły stać się cenną wskazówką do tłumaczenia snów.

Egipcjanie, podobnie jak Babilończycy, dzielili marzenia senne na dobre i złe. Znali również zaklęcia, które miały pomóc w uniknięciu nieprzyjemnych konsekwencji.

Sennik hebrajski

Podobnie jak pozostałe ludy antyczne Hebrajczycy dzielili sny na dobre i złe. Choć byli monoteistami, a więc wierzyli w jednego boga, sny odgrywały ważną rolę w ich religii. Wierzono, że to właśnie podczas sny do człowieka może przemówić bóg.